Darya Siamchuk (ur. 1990, Grodno), znana jako Cemra („ciemność” w języku białoruskim), traktuje malarstwo nie jako powierzchnię, lecz jako żywe ciało o własnej, niepowtarzalnej formie. Buduje „naskórek” z bandaży gipsowych, żywicy, farby olejnej i werniksu — warstwową skórę, która fizycznie rejestruje nacisk oraz ludzkie doświadczenie.

Pracując z pęknięciami i pustkami jako stanami materialnymi, artystka koncentruje się na powierzchniach, które przechowują to, co zostało usunięte lub uciszone. Od czasu przymusowego opuszczenia Białorusi w 2022 roku przemoc polityczna stała się centralnym tematem jej twórczości, przekształcając ją w rodzaj „zbiorowego naskórka”. Jej prace nie ilustrują bólu — one go ucieleśniają, zachowując wspólną pamięć tego, czego nie sposób wyrazić słowami. Mieszka i pracuje w Warszawie.

"W mojej praktyce odmawiam postrzegania płótna jako płaskiej powierzchni, traktując je raczej jako żywe ciało — z ramionami, kośćmi i bliznami. Używając bandaży gipsowych, żywicy i farby olejnej, tworzę „epidermę” — strukturalną skórę, która fizycznie rejestruje traumę i troskę. Akt bandażowania funkcjonuje tu biopolitycznie: jest jednocześnie interwencją medyczną i formalną strategią artystyczną absolutnej empatii, mającą chronić, odsłaniać i stabilizować kruchą formę.

Po moim przymusowym przesiedleniu z Białorusi w 2022 roku moje prace świadczą, tworząc „zbiorową powłokę”, która archiwizuje wspólną pamięć przemocy politycznej. Unikając bezpośredniej narracji, sama powierzchnia staje się fizycznym archiwum traumy. W moim ostatnim projekcie Ziamliačka ta powłoka rozszerza się na samą ziemię — eksploruję w nim głęboki ból utraty ojczystej gleby oraz doświadczenie brutalnego wykorzenienia. Do tej pracy przeniosłam ziemię przez granicę i wydobyłam z niej zapach mojego domu.

Moje projekty i malarstwo rzeźbiarskie nie tyle ilustrują ból — one go ucieleśniają. Włączając do prac wózki inwalidzkie, tradycyjne ornamenty, elementy więziennych uniformów i bandaże, konfrontuję widza z dotykalnością blizny, przekształcając indywidualną podatność w monument zbiorowej wytrwałości."